10490447337.8dd5717.b8a473926097450183a6dfb35c4cdcdb
Mijn rijdende sabbatical

Simpelweg doorleven

Het gaat goed. Ik kan zeggen dat ik me niet meer in Bédoin bevind, maar inmiddels de Mont Ventoux aan het beklimmen ben. Ik kan nu kurkvloeren leggen, dakluiken installeren en elektrische systemen aanleggen. Hoewel het fijn is dat ik bekwamer word, ben ik me daardoor ook bewuster van alle werkzaamheden, en dat geeft veel stress. Het lijkt soms alsof ik aan het hozen ben met de kraan open. Hoe meer werk er af is, hoe meer werk er bij lijkt te komen.

Hoe meer werk er af is, hoe meer werk er bij lijkt te komen.

Met lichte schaamte moet ik dan ook bekennen dat ik het bouwen van een camper had onderschat. In mijn originele planning dacht ik drie dagen te doen over het bouwen van een keuken. Mijn eerdere ervaringen met het in elkaar zetten van meubilair bestonden uit kastjes van Ikea, waarbij alles al uitgedacht, op maat gezaagd en geverfd is. Toch was de naïviteit van mijn onbewust onbekwame staat een paradijs vergeleken met nu. Ja, een droom lijkt in je hoofd altijd mooier dan in het echt.

Nu ratelt mijn hoofd dag en nacht door met to do-lijstjes, mogelijke deadlines en oplossingen voor problemen. Ik kan niet stoppen en moet doorgaan. Het moet op tijd af. En daarvoor zullen er bloed, zweet en tranen vloeien. De lol is soms ver te zoeken en het hele project geeft meer spanning dan mijn vorige kantoorbaan.

“Al zou Santiago nooit bij de piramiden komen, dan nog was hij verder gegaan dan welke herder ook die hij kende.”

Paulo Coelho

Daarom moet ik mezelf er af en toe aan herinneren waarom ik dit ook alweer deed. Het is mijn hart dat mij hier naartoe heeft geleid en datzelfde hart geeft, ondanks de hartkloppingen, nog steeds aan dat ik op de juiste weg zit. Het is een kwestie van perspectief, zoals Paulo Coelho ons in de Alchemist leert. Santiago wordt al op dag één van zijn avontuur beroofd van zijn gouden munten. Toch herinnert Santiago zichzelf eraan dat dit precies is wat hij had gewild: nieuwe werelden leren kennen. “Al zou Santiago nooit bij de piramiden komen, dan nog was hij verder gegaan dan welke herder ook die hij kende.”

Het is ook precies wat ik had gewild. Dit hele avontuur gaat niet om de camper. Het gaat niet om de volgers, de lezers en de kijkers. Het gaat om het ontdekken van nieuwe werelden, het opzoeken van mijn grenzen. Het gaat om het verwerken van de dood van mijn vader en het bijstaan van mijn moeder. Het gaat om het avontuur en de schoonheid van het verhaal. Het gaat om simpelweg doorleven.

Geschreven door Lotte Jonkman.
Met dank aan Anne Corré.

Comments (2):

  1. Rebecca

    12 april 2019 at 19:54

    Gisteren zijn mijn rouwverwerking therapeute dat ik mijn hersenen niet zoveel macht moet geven over mijn gevoelens. Dat ze allebei mogen bestaan. Quite the challenge, maar dan heb ik toch stiekem een klein beetje een verklaring voor al die ingewikkelde emoties

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *