10490447337.8dd5717.b8a473926097450183a6dfb35c4cdcdb
Mijn rijdende sabbatical

Ik kan het

Na een maand was mijn leven zo ritmisch als een metronoom. Elke dag werd ik om stipt drie voor zeven wakker, de zon telkens een beetje feller door de witte gordijnen. Tijdens het ontbijt – altijd havermout, amandelmelk, noten, banaan en bessen – bereidde ik achter de computer mijn werkdag voor. De rest van de dag werkte ik in mijn moeders, of inmiddels mijn garage.

Na een maand was mijn leven zo ritmisch als een metronoom.

In die garage zette ik houten constructies, die ooit voor bed of keuken door moeten gaan, in elkaar. Ik plaatste er met rode wangen en verzuurde armen panelen tegen de wanden van de camper. Terwijl de regen op het dak tikte, genoot ik van het gemak van het plaatsen van de schapenwolisolatie – mijn 400 watt kachel als beste vriend.

Lijmen zonder mondkap, zagen zonder bril, de intense pijn van wasbenzine over mijn zojuist afgebroken nagel – zoals het een echte klusser betaamt gooide ik de veiligheidsvoorschriften snel overboord. Tenminste, dat is wat ik afgelopen najaar van leraar-slash-klusser Henk tijdens de kitcursus in de Praxis had geleerd. “Gewoon met de natte vinger.”

Na een dag werken zagen mijn handen er net zo uit als die van Henk, maar onderdeel van mijn dagelijkse ritueel was een avondbad, waarin ik mijn handen uitgebreid verzorgde. Dat alles weer vies zou worden de volgende dag maakte het schoonmaken alleen maar een prettigere handeling. Die kapotte handen vol afgescheurde nagels, splinters en lijmresten bevestigden dat ik mijn handen uit de mouwen aan het steken was. Zolang het geen afgezaagde vingers of verschroeide haren waren, was dit de medaille die ik elke dag na hard zwoegen kreeg.

Die kapotte handen vol afgescheurde nagels, splinters en lijmresten bevestigden dat ik mijn handen uit de mouwen aan het steken was.

Want zwoegen was het inmiddels wel te noemen. Hoewel ik tal van nieuwe vaardigheden onder de knie begon te krijgen, werd mijn emmer steeds voller. De metronoom begon sneller te tikken en elke nieuwe uitdaging deed de emmer nét niet overstromen. De enkele druppels die toch over de rand sijpelden deden mijn twijfel groeien. ‘Kan ik het wel?’, was een vraag die ik mezelf steeds vaker stelde. Onderdeel van het dagelijks ritueel werd langzamerhand ook een uurtje draaien in bed, voordat ik in slaap viel.

Als ik mezelf zo bezig zou zien zou ik ook op een negatieve manier generaliseren. Ik ben een vrouw die voor dit project drie keer een boor had aangeraakt, het verschil tussen 12 en 230 volt niet wist en enkel in haar moeders Fiat 500 had gereden. Ik weet ook niet of ik het kan, maar ik weet óók niet of ik het niet kan. Dus ik kies het voordeel van de twijfel en ik ga gewoon door.

Geschreven door Lotte Jonkman.
Met dank aan Anne Corré.

Comments (8):

  1. Rens

    21 maart 2019 at 23:13

    Zoals een befaamd kinder idool zou zeggen. Ik heb nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Succes met je rijdende sabbatical!

    Beantwoorden
    • lottejonkman

      22 maart 2019 at 15:39

      Jaaa heldin Pippi 🙂

      Beantwoorden
  2. martin

    22 maart 2019 at 09:13

    Blijkt dat je niet alleen kunt klussen…je kunt ook schrijven dus!

    Beantwoorden
  3. Francine Quittner

    22 maart 2019 at 12:19

    Go on girl, you can do it!

    Beantwoorden
  4. Pascal Mulder

    22 maart 2019 at 13:21

    Prachtig verhaal Lotte. Veel klusplezier. Maar ehhh mijn advies, zet die veiligheidsbril maar wel op anders gaat straks die hele reis alsnog niet door. Veiligheid staat altijd op de 1e plek. Kom op, je kan het. Gr

    Beantwoorden
    • lottejonkman

      22 maart 2019 at 15:38

      Haha 😉

      Beantwoorden
  5. Minnema Auto's

    27 maart 2019 at 19:30

    Vol houden Lotte, je bent goed bezig en we blijven je zo nu en dan volgen!

    Team Minnema Auto’s Damwoude

    Beantwoorden
  6. Mettine

    19 juni 2019 at 21:54

    Lotte mooi geschreven, mooi doorgaan, je kan het . Liefs ons

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *